Wojciech Żywny

Do rzeczypospolitej przybył ok. 1790 r. na zaproszenie generała artylerii litewskiej księcia Kazimierza Nestora Sapiehy, na którego dworze w Dereczynie koło Słonimia spędził trzy lata jako nauczyciel muzyki. W 1795 r. zamieszkał w Warszawie, gdzie stał się znanym nauczycielem fortepianu. Żywny był pierwszym i jedynym nauczycielem fortepianu Fryderyka Chopina (1816–1821), stając się też osobą wyjątkowo bliską w kręgu rodziny Chopinów. Żywny był zaangażowany w powstaniu w 1837 r. Towarzystwa Wsparcia Podupadłych Artystów Muzyków ich Wdów i Sierot.